week 1 - 14

De eerste weblog van dit jaar is wat aan de late kant door al het goede en moeilijke van wat Guatemala ons brengt en ons werk daar.

Maar we hebben belangrijk nieuws en dat is dat er sinds 14 januari begonnen is met de bouw van onze eigen gebouw. Nou ja die dag hebben we feestelijk met iedereen van de school Edelac de eerste steen gelegd. Of beter gezegd, begraven zoals de traditie in Guatemala is. Vroeg in de ochtend met een stralende blauwe lucht en alle vrijwilligers, kinderen en leraren aanwezig hebben we er een leuke happening van gemaakt. Met speeches en veel ballonnen. Op het moment dat Judith en Marcel de steen in het gegraven gat neerlegden, lieten alle kinderen zo’n 200 oranje en witte ballonnen los met daaraan vast gebonden een kaartje met hun wens voor Caras Alegres en een verzoek bij vondst ons een mailtje te sturen. Een schitterend gezicht was het resultaat en dus een heel mooi moment voor Caras Alegres. Een week later begon de aannemer voortvarend aan zijn klus en op dit moment staat er een mooi geraamte. Volgend jaar, aan het begin van het nieuwe schooljaar, als het gebouw klaar is starten we voor het eerst met alle activiteiten in ons eigen “schooltje”. O.a. met in de ochtend een peuterspeelzaal en 2 kleuterklasjes, in de middag de bijlessen en de naschoolse opvang. En daarnaast zijn er diverse plannen voor gebruik van de lokalen, zoals workshops voor de moeders en een arts die daar één keer in de week komt om mensen te behandelen.

Dit laatste is ook een verzoek van één van de NGO’s uit Spanje waar we sinds het begin van dit jaar mee samen werken. Ter compensatie voor het werk wat wij voor hun doen, willen ze graag een financiële bijdrage proberen te realiseren aan het gebouw. Deze NGO, genaamd Infancia Solidaria, steunt, samen Kaleko Eskola, al een aantal jaren dezelfde families als wij, alleen zij doen dat met voedselpakketten en studiebeurzen. Maar sinds eind vorig jaar hadden zij niemand meer persoonlijk in Guatemala aanwezig en omdat wij de families en de kinderen goed kennen vroegen ze ons om ze te helpen, d.m.v. de fysieke uitvoering. Carla, zus van Judith houdt zich hier voornamelijk mee bezig. Door de scholen langs te gaan, veel met de studenten te spreken en te helpen en elke maand de voedselpakketten uit te delen. Nu wij ons eigen gebouw krijgen willen we beter gaan samen werken met deze NGO’s en optimaal gebruik maken van het gebouw door deze samenwerking voor de mensen uit de wijk die wij helpen.

Zoals de andere jaren hebben we over enthousiaste vrijwilligers in het begin van het jaar niet te klagen. Weer een leuke groep die veel ideeën heeft en daar ook veel meedoet bij o.a. de workshops die we elke eerste week van de maand hebben. Vele leuke activiteiten werden weer georganiseerd en de kinderen vinden het nog steeds prachtig. Ook is er 2 keer een ontbijt in 2 verschillende klassen van de school georganiseerd door onze vrijwilligers. Een in het teken van een workshop, georganiseerd door 2 Nederlandse studenten van de opleiding Voeding en de ander bij de parvulos (de kleinsten van 5/6 jaar) wat een groot succes was.
Bij deze jonkies was het een paasontbijt wat ze nog nooit hadden meegemaakt. Met zelf geschilderde eieren, het zoeken van deze eieren zoals onze traditie is en nog het leukste en belangrijkste dat vele uitgenodigde moeders er ook waren. Dit was ons doel, ouders en kinderen bijelkaar brengen, op school en hiermee laten zien wat de kinderen zoal doen. Helaas is er thuis weinig tijd om bewust samen te zijn. Het was dan ook voor een aantal erg moeilijk om bijvoorbeeld samen een activiteit te doen. Na het nemen van een klein moment van uitleg en vertrouwen slaagde alle ouders en kinderen erin hun opdracht met succes af te ronden.

In februari zijn we ook weer gestart met de bijlessen. In goed overleg met de leraren van de school geven een vaste groep vrijwilligers 4 keer per week les in de middag, Na eerst een warme hap gegeten te hebben, aangeboden door Caras Alegres, worden voor een 6 tot 10 kinderen extra lessen gegeven. Nu dit weer soepel loopt wordt er hard gewerkt aan de professionalisering ervan.

Februari is ook de maand voor Valentijnsdag en op deze 14e februari hebben wij een geslaagd benefiet feest georganiseerd, samen met de Quetzaltrekkers, een hike organisatie met vrijwilligers die voor dezelfde school werken en geld verdienen. Het feest stond in teken van Valentijnsdag, wat een belangrijke dag is in Guatemala, en er was muziek en (aan)kleding in stijl van deze dag. Op dat moment waren er veel Nederlandse studenten in Xela aanwezig en speciaal hiervoor hebben we Nederlandse lekkernijen gemaakt. Dus er waren appeltaart, boterkoek, kroketten en kaassoufflés aanwezig, tot groot genoegen van de aanwezige Nederlanders.

Als laatste moeten we melden dat Marcel en Boaz op dit moment alweer in Nederland zijn vanwege zijn ernstig zieke moeder. Dus alweer een vervroegde terug reis naar Nederland. Judith volgt zo snel ze kan en Lennert, onze coördinator sinds september vorig jaar, neemt dan de zaken waar met de hulp van een aantal langdurig aanwezige vrijwilligers.Vervelend nieuws dus weer, maar voor Marcel was dit de enige manier om zijn moeder te steunen.

.

weblog archief